Kinezyterapia

kinezyterapia

Rehabilitacja lecznicza adresowana jest przede wszystkim do pacjentów z dysfunkcją narządu ruchu powodującą ograniczenia funkcjonalne. W skład terapii wchodzi szereg metod pracy z pacjentem, dostosowanych do konkretnych problemów w zakresie narządu ruchu. Warto pamiętać, że samodzielny ruchowo pacjent ma zdecydowanie lepszą samoocenę, a co za tym idzie kondycję psychiczną.

 

Znaleźć problem, czyli właściwe rozpoznanie

Pierwszym krokiem do zaplanowania terapii jest konsultacja lekarska oraz kompleksowe badanie fizjoterapeutyczne. W wybranych przypadkach przeprowadzane jest badanie fizjoterapeutyczne przez magistra fizjoterapii. Polega ono na ocenie postawy i sposobu poruszania się pacjenta. Wykonuje się również testy funkcjonalne, ocenę czucia, ruchomości stawów, siły oraz elastyczności tkanek miękkich. Jednocześnie można wykorzystać badania obrazowe, takie jak RTG, MRI, TK, USG, a także elektromiografię (EMG) oraz inne badania, które posiada Pacjent. Właściwa diagnoza pomaga ustalić wstępne rokowania pacjenta oraz długość jego terapii.

 

Wszechstronność terapii dla poprawy kondycji

W leczeniu kinezyterapeutycznym stosuje się wiele metod specjalnych. Zaliczają się do nich metody neurofizjologiczne, takie jak Prioproceptive Neuromuscular Facilitation (PNF), NDT Bobath czy Vojta oraz metody ortopedyczne, np.  terapia manualna wg koncepcji Kaltenborn–Evjenth, Mulligana, Maitlanda, Szkoła Niemiecka, różnego typu metody diagnozowania i leczenia tkanek miękkich, kinesiology taping i wiele innych.  Wszystkie metody wykorzystuje wykwalifikowany fizjoterapeuta, dostosowując ich natężenie zastosowanie do indywidualnej kondycji pacjenta.

 

Korzyści z zajęć:

  • złagodzenie dolegliwości bólowych
  • poprawa sprawności ruchowej
  • wzmocnienie gorsetu mięśniowego
  • nauka samodzielnych ćwiczeń, które można wykonywać w domu
  • wypracowanie niezbędnych nawyków służących utrzymaniu prawidłowej sylwetki

 

Dla kogo kinezyterapia?

Kinezyterapia stosowana jest w leczeniu wielu wad postawy, przewlekłych stanach bólowych na tle zmian przeciążeniowych oraz przy zmianach zwyrodnieniowych stawów kręgosłupa oraz stawów obwodowych. Dodatkowo, stosuje się ją po urazach mózgowo-czaszkowych, udarach i innych chorobach neurologicznych, a także po operacjach ortopedycznych, w celu przywrócenia prawidłowego funkcjonowania narządu ruchu i szybszego powrotu do aktywności.

 

Zapisy na zajęcia: